33 Bin Token'lık Ön Yük: Claude Code'un Bahsi Karşılığını Veriyor mu?

Claude Code ile OpenCode'u karşılaştıran bir analiz, en basit istekte bile Claude Code'un modele ulaşmadan önce yaklaşık 33.000 token'lık bir hazırlık (scaffolding) gönderdiğini, OpenCode'un ise bunu ~7.000 token'da tuttuğunu ortaya koyuyor. Farkın büyük kısmı araç şemalarından geliyor: Claude Code, sadece kod düzenlemeyle sınırlı olmayan 27 araçla (alt-agent'lara devir, cron görevleri, worktree yönetimi gibi) bir orkestrasyon katmanı taşırken, OpenCode 10 araç ve çok daha küçük bir sistem prompt'uyla çalışıyor.

Ham token sayısı, gerçek maliyeti tahmin etmek için yanıltıcı bir gösterge. Faturayı belirleyen asıl faktör önbellekleme davranışı: OpenCode'un istek öneki turlar arasında bayt bayt sabit kalıyor, bu sayede önbellek tutuluyor ve yük bir defaya mahsus ödeniyor. Claude Code ise oturum ortasında önbelleğin büyük kısmını yeniden yazıyor ve bu, zamanla çok daha maliyetli önbellek-yazma token'ları üretiyor. Çok adımlı görevlerde Claude Code'un toplu istek yapması, toplam görev maliyetini bazen OpenCode'un tekrar tekrar ödediği küçük turlardan daha ucuz kılıyor; ancak alt-agent'lar devreye girdiğinde aynı kurulum token kullanımını birkaç katına çıkarabiliyor.

Agent altyapılarını değerlendiren mühendisler için pratik yol, taban token boyutunu tartışmak değil üç şeyi ölçmek: sabit yükü (basit bir istekle proxy üzerinden), çok turlu bir oturumda önbellek-yazma oranını ve temsili bir görevde toplam görev maliyetini. Büyük bir ön ekin değip değmediği, o ekstra araç yüzeyinin gerçekten kullanılıp kullanılmadığına ve önbelleğin ne kadar kararlı kaldığına bağlı.