Cursor, Claude Code, Codex: proje kuralları neden yok sayılıyor?

AI kodlama araçlarının hemen hepsi artık bir 'proje kuralları' dosyası kullanıyor: Cursor'da .cursor/rules, Claude Code'da CLAUDE.md, Codex'te AGENTS.md. Ancak ekipler bu dosyayı yazıp agent'ın kuralların yarısını yok saydığını görünce özelliğin bozuk olduğunu düşünüyor. Gerçek sorun genelde farklı: dosya insan okuyucusu için yazılmış oluyor, oysa her araç kuralları kendi mekanizmasıyla işliyor.

Cursor'da kurallar frontmatter'daki dört moddan biriyle (Always Apply, Apply to Specific Files, Apply Intelligently, Apply Manually) koşullu olarak devreye giriyor; belirsiz açıklama ve glob eksikliği kuralın hiç yüklenmemesine yol açıyor. Claude Code ise CLAUDE.md'yi her oturum başında tamamen yüklüyor, bu yüzden dosya bir 'token vergisi' haline geliyor ve gereksiz uzunluk dikkat dağıtıp önemli talimatların gürültüde kaybolmasına neden oluyor. Codex'te ise AGENTS.md dosyaları dizin hiyerarşisinde birleşiyor ve kod dosyasına en yakın olan kural çakışmalarda önceliği kazanıyor; bu da kök dizine her şeyi yığan ekiplerde beklenmedik davranış değişikliklerine yol açabiliyor.

Üç araçta da işe yarayan ortak alışkanlıklar var: kuralları karar anında geçerli olacak emir kipiyle yazmak, yasaklayıcı kurallara gerekçe eklemek, kural dosyasını gereksiz şişirmemek, kuralları sadece geçerli oldukları kapsama (dosya, dizin, modül) yerleştirmek ve yazdıktan sonra gerçek bir görevle test etmek. Ayrıca düz metin referanslarda 'tek sıçrama' kuralı geçerli: agent bir bağlantıyı takip eder ama zincirleme referanslarda genelde vazgeçer; Claude Code'un @import mekanizması ise mekanik olduğu için bu kısıtın dışında kalıyor.

Bu bilgi mühendisler için önemli çünkü kural dosyalarının 'çalışmaması' çoğu zaman araç arızası değil, yazım ve konumlandırma hatasıdır; doğru mod, doğru kapsam ve doğru uzunlukla yazılan kurallar üç platformda da güvenilir şekilde devreye giriyor.