Hazshield AI: Veritabanını Öldürdüm, Alarmlar Hayatta Kaldı
Rust tabanlı Hazshield AI gateway saniyede 10 bin sensör okumasını işlerken canlı testte veritabanı kasıtlı olarak durduruldu; sonuç sıfır alarm kaybı ve sıfır istek hatası oldu.
Devrazzi'nin bu ikinci bölümünde, endüstriyel tesis izleme sistemi için geliştirilen hazshield-ingest adlı tek bir Rust binary'si test ediliyor. 2 vCPU ve 512MB bellek sınırına sahip bu bileşen, 3.000 sensörden gelen okumaları mikrosaniyeler içinde doğrulayıp sınıflandırıyor; kritik alarmlar her koşulda ayrı bir 'sıcak hat' üzerinden garanti altına alınırken, rutin telemetri veri sistem yoğunluşunca feda ediliyor. Yazar bu tasarımı, önce bozuk bir sensörle basit bir hız sınırlama testinden geçiriyor, ardından 3.000 sanal sensörle simüle edilmiş bir metan sızıntısı senaryosuyla gerçek bir baskı testine tabi tutuyor.
Asıl çarpıcı an, sistem tam yükte metan alarmları üretirken veritabanının kasıtlı olarak durdurulmasıyla geliyor. Sonuç: istek hata oranı sıfırda kalıyor, kritik alarm akışı kesintisiz devam ediyor, sadece toplu telemetri örnekleme moduna geçip veriyi 'bozuk' olarak işaretliyor. Veritabanı geri geldiğinde biriken veriler tek seferde geri yükleniyor ve sistem otomatik olarak normale dönüyor. Yazar, bu davranışı kanıtlamak için basit demo yerine sayısal bir denetim yapıyor: üretilen her alarmın, Redis akışındaki alarmla birebir eşleştiğini gösteriyor.
Bu yazı, güvenlik açısından kritik sistemlerde 'bozulma'nın önceden tasarlanmış bir özellik olması gerektiğini, felaket anında rastgele ortaya çıkan bir davranış olmaması gerektiğini savunuyor. Yazının sonunda, bir sonraki aşamada bu alarm verilerinin yerel bir LLM tarafından işlenerek izolasyon kararları üretmesi planlanıyor.