MCP mi CLI mi? Üretimde Neyin Hayatta Kaldığı
MCP ve CLI karşılaştırması: token maliyetleri, yaşam döngüsü bağımsızlığı, konteynerler ve üretim hatalarından çıkan karar ağacı üzerine bir retrospektif.
AI ajanları için MCP (Model Context Protocol) mi yoksa CLI araçları mı daha ucuz sorusuyla başlayan çok parçalı bir inceleme, sorunun kendisinin yanlış kurgulandığı sonucuna varıyor. Token ölçümleri MCP çağrılarının yaklaşık 170 token, ham CLI çağrılarının ise 460 ila 3.100 token maliyeti olduğunu doğruladı; ancak asıl israf kaynağı şema enjeksiyonuydu: her istemde kullanılmayan araçların şemalarının da yüklenmesi, 93 araçlık monolitik bir yapıyı çağrı başına 55.000 tokene taşıyordu.
Daha büyük dersler kıyaslamalardan değil üretim hatalarından geldi. MCP sunucularının bağımsız yaşam döngüleri olduğu görüldü - istemci eklentisinin süreci ölse bile sunucu çalışmaya devam ediyordu - konteyner tabanlı dağıtım ise WSL, Windows ve CI ortamlarına özgü kurulum betiklerine olan ihtiyacı ortadan kaldırdı. Dört katmanlı bir karar ağacı (eklenti mi sunucu mu, stdio mu SSE mi, odaklı mı monolitik mi, MCP mi CLI mi) teoriden değil, her yanlış mimari kararın belgelendiği 77 günlük bir pull request'ten çıktı.
Ortaya çıkan strateji: tipli şemalar gerektiren sorgular için MCP, sıfır ek yük gerektiren eylemler için CLI kullanmak; sunucuları her biri 3-8 araçla odaklı tutmak ve varsayılan olarak konteynerleştirilmiş dağıtımı tercih etmek. 93 araçlık monolit, makineye özgü kurulum betikleri ve MCP tabanlı bir git-push aracı gibi ilk kararların birçoğu, üretim davranışı asıl maliyetin başka yerde olduğunu gösterince değiştirildi.
Bu, ajan tabanlı sistemler geliştiren mühendisler için önemli: maliyet ve mimari kararlar sürecin sonradan akla gelen bir parçası değil, en başında ele alınması gereken konular olmalı; çünkü ilk katmandaki yanlış seçim sonraki her katmanda birikerek büyüyor.