Yapay Zeka Uyumluluk Belgelerini Okur, Kararı İnsana Bırakır
SMS gönderimi için gereken uyumluluk belgelerini okuyan iki aşamalı bir yapay zeka hattı: model yalnızca alanları görüp kanıtlıyor, onay ya da red kararını deterministik kurallar veriyor.
Türkiye'de SMS göndermeden önce markaların gönderici kimliği, yetki belgesi ve operatör onayları gibi bir dizi belgeyi kanıtlaması gerekiyor. Bu belgeler PDF'den bulanık telefon fotoğraflarına, iki dilli metinlerden el yazısı imzalı eski taramalara kadar oldukça dağınık bir formatta geliyor. Ekip, bu belgeleri manuel okuyan insan sürecini otomatikleştirmek için bir yapay zeka hattı kurmuş, ancak modelin görevini kasıtlı olarak sınırlamış: model yalnızca belgeyi 'algılıyor', asla 'karar vermiyor'.
Sistem iki katmana ayrılmış. Görme modeli, şirket adı, gönderici kimliği, tarih, imza varlığı gibi alanları çıkarıp her biri için belgeden alıntılanmış bir kanıt metni döndürüyor; şema içinde 'onaylandı' gibi bir sonuç alanı hiç yok. Ardından deterministik, test edilebilir bir kural motoru bu alanları işleyip kritik ve kritik olmayan kuralları uyguluyor; kritik bir hata reddi, kritik olmayan bir sorun ise manuel incelemeyi tetikliyor, hiçbir sonuç ilk hatada durmuyor.
Bu ayrım mühendisler için önemli çünkü açıklanabilirlik, tekrarlanabilirlik ve test edilebilirlik gibi uyum gerektiren sistemlerde vazgeçilemeyecek üç özelliği koruyor. Aynı algılama katmanı, yeni belge türleri veya yeni sağlayıcılar geldiğinde sadece alan ve kural tanımlarıyla genişletilebiliyor; modelin yeniden eğitilmesine gerek kalmıyor. Sonuçta ortaya çıkan sistem 'onaylandı/reddedildi' ikilisi yerine üçüncü bir durum olan 'manuel inceleme'yi de resmi bir çıktı olarak kabul ediyor.